Παρασκευή 28 Μάϊου 2021 

Υπογραφή των πρώτων αντιτύπων

 

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΛΥΓΜΩΝ

 

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

Τι είναι αυτό που εξουσιάζει την ψυχή των ανθρώπων και κάποιοι φτάνουν στο έγκλημα;

Μήπως ο τρόμος; Ένα ανεξέλεγκτο πάθος; Μήπως είναι εκείνη η κραυγή για το άδικο; Ο φθόνος μήπως; Το μίσος; Η τρέλα;

Άραγε υπάρχει απάντηση;

 

Η Γιολάντα Παρίση πρώην πολιτικός, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών και σύζυγος μεγαλοδικηγόρου της Αθήνας, βρέθηκε δολοφονημένη σε μια ερημική παραλία του Βόλου. Από τότε ξεκινά μια τρελή πορεία και ενώνει το παρελθόν με το παρόν. Τρομερά μυστικά που αποκαλύπτονται μέσα από την ροή των ετών και φτάνουν στην επιφάνεια συνθλίβουν στιγμές ζωής. Οι ήρωες αποφασισμένοι να μάθουν τις αλήθειες, κουβαλώντας βαρύ φορτίο, περνούν μέσα από τα σκοτεινά μονοπάτια του υπόκοσμου μέχρι, που παραδίδονται αμαχητί σε ένα κόσμο σκληρό που τους τυλίγει με το μαύρο του πέπλο και τους οδηγεί στο χάος. Και ύστερα; θα υπάρξει τρόπος διαφυγής; Και άραγε μπορεί κανείς να ξεχάσει; Μπορεί κανείς να σβήσει απ’ το μυαλό του το παρελθόν ή όλα παραμένουν σα φαντάσματα, τον στοιχειώνουν και τον κυνηγούν;

 Μια σειρά από συγκλονιστικές μαρτυρίες και απρόβλεπτα γεγονότα που άλλα ξεριζώνουν αξίες, κομματιάζουν ζωές και άλλα ανυψώνουν την ψυχή στους αιθέρες συνθέτουν την συνταρακτική ιστορία μιας οικογένειας που παγιδεύεται μέσα σε ένα τρίγωνο θανάτου.

*

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Συνέντευξη στην Μαίρη Λαρεντζάκη Γκιώνη

________

Ζω με τους ήρωες μου την κάθε τους στιγμή.

Ερ.1^η - Κυρία Λιανού ποιοι είναι οι τίτλοι των βιβλίων σας και τι πραγματεύονται;

Κυρία Γκιώνη πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου δίνετε  να μιλήσω για τα βιβλία μου και για μένα. Έχουν εκδοθεί ήδη επτά βιβλία και ένα είναι υπό έκδοση. «Η άλλη πλευρά του παραδείσου», «Ελλάδα σ’ αγαπώ-παράδοση και αναμνήσεις», «Χρυσές σελίδες», «Κοριός στο μαξιλάρι του προέδρου», «Συνάντηση με το παρελθόν», «Λίγο πριν ξημερώσει», «Άρωμα σε μελανοδοχείο» και το υπό έκδοση βιβλίο «Ο χορός των λυγμών».

Όλα μου τα βιβλία είναι κοινωνικού περιεχομένου. Οι ιστορίες που διαδραματίζονται αφορούν τον κάθε ένα μας ξεχωριστά κι εγώ ζω με τους ήρωες μου την κάθε τους στιγμή.

Ερ.2^η - Μιλήστε μας για το θρίλερ υπό έκδοσίν με τίτλο «ο χορός των λυγμών» τι πραγματεύεται;

«Ο χορός λυγμών» είναι ένα ψυχολογικό ερωτικό θρίλερ, μια ιστορία όπου η εξέλιξή της προκαλεί αγωνία στον αναγνώστη μέχρι την τελευταία γραμμή. Η δολοφονία μιας γυναίκας, πρώην πολιτικού και μητέρα δύο ανήλικων παιδιών είναι η αρχή μιας σειράς απρόσμενων γεγονότων, όπου μυστικά, ίντριγκες, έρωτας, τρόμος, μεταφυσικές καταστάσεις, η ένωση πραγματικού και φανταστικού θα μας οδηγήσουν στα σκοτεινά σημεία του μυαλού και της ψυχής των ηρώων. 

Ερ.3^η -  «Η άλλη πλευρά του παραδείσου» ο τίτλος του πρώτου σας βιβλίου. Πότε κυκλοφόρησε;

Κυκλοφόρησε το 2008 από τις εκδόσεις Θέσις για δέκα συνεχή χρόνια. Η ηρωίδα του βιβλίου βιώνει πνευματικές στιγμές μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας και συναντά εκείνους που έφυγαν, όχι μόνο απ’ την ζωή αλλά και από κοντά της.

Ερ.4^η - Το βιβλίο σας με ιδιαίτερο τίτλο «Κοριός στο μαξιλάρι του προέδρου» 2015 περιλαμβάνει αυτοβιογραφικά στοιχεία;  

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ωκεανός, για μένα είναι βιβλίο ζωής. Βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, άλλα τα έζησα κι άλλα μου τα διηγήθηκαν. Είναι η ζωή δυο ανδρών, όπου μέσα από την πορεία της ξετυλίγονται γεγονότα που συγκλόνισαν την Ελλάδα του 20^ου αιώνα. Ναι, πολλά στοιχεία του βιβλίου μου είναι αυτοβιογραφικά.

Ερ.5^η -  2017 «Λίγο πριν ξημερώσει» είναι πρόσωπα υπαρκτά οι ηρωίδες στο βιβλίο σας αυτό;

Και αυτό το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ωκεανός. Τα πρόσωπα δεν είναι υπαρκτά. Οι ηρωίδες μου συνδέονται με ένα δυνατό δεσμό φιλίας είναι ένας όρκος που τις δένει από την παιδική τους ηλικία. Για να το γράψω βασίστηκα στα βαθιά αισθήματα αγάπης, στην δυνατή φιλία, στον έρωτα της μιας για την άλλη, σε αυτή τη διαφορετικότητα της, σε αυτό το θέμα της αποδοχής ή όχι από την κοινωνία, όπως και άλλα θέματα που μπλέκονται στην ζωή αυτών των τριών γυναικών.

Ερ.6^η - Στο τέταρτο μυθιστόρημα σας «Άρωμα σε μελανοδοχείο» ο τίτλος μας παραπέμπει σε γυναικεία υπόθεση;

Το «άρωμα σε μελανοδοχείο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αγγελάκη. Στο μυθιστόρημα αυτό η λέξη άρωμα αντιπροσωπεύει κάθε τι που στιγμάτισε την πορεία της ηρωίδας μου. Ναι, το συγκεκριμένο βιβλίο αφορά την ζωή μιας μυστηριώδους γυναίκας, ένα παιδί νόθο, ένας άνθρωπος που θέλησε να φύγει από την μιζέρια με οποιοδήποτε τίμημα. 

Ερ.7^η - 2013 «Ελλάδα σ’ αγαπώ-Παράδοση και αναμνήσεις» ο τίτλος λαογραφικού βιβλίου τι σας ενέπνευσε;

Η αγάπη για την Ελλάδα και οι παραδόσεις της. Είναι ένα βιβλίο συνεργασίας. Αποτελείται από μικρές ιστορίες που έχουν σχέση με την παράδοση της πατρίδας μας.

Ερ.8^η - 2016 «Συνάντηση με το παρελθόν» Το δεύτερο λαογραφικό σας βιβλίο είναι συνέχεια του πρώτου;

Και αυτό το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Όστρια.

Κάποιες ιστορίες είναι οι ίδιες με του πρώτου, περιλαμβάνει όμως και άλλα θέματα, όπως επαγγέλματα που χάθηκαν και αυθεντικές παραδοσιακές συνταγές. Και όλα αυτά μέσα από μικρές ιστορίες.

Ερ.9^η  - 2014 «Χρυσές σελίδες» ο τίτλος του βιβλίου σας. Τι απήχηση είχε στο κοινό αυτό το διήγημα.

Ένα ακόμα βιβλίο από τις εκδόσεις Όστρια. Αφορά την ζωή μιας οικογένειας μέσα σε ένα χρόνο. Ξεκινά μια Πρωτοχρονιά και τελειώνει την επόμενη Πρωτοχρονιά. Είναι ένα είδος ημερολογίου. Ο αναγνώστης σε κάθε μήνα που περνά συναντά μια κενή σελίδα, μια χρυσή σελίδα, όπως την έχω ονομάσει. Εκεί μπορεί να γράψει ότι θέλει από την ζωή του, που έχει σχέση με εκείνον τον μήνα. Πολλοί ήταν εκείνοι που μου ανέφεραν πως αυτή η ιδέα ήταν έναυσμα για να αρχίσουν να γράφουν.

Ερ.10^η - Τι είναι η ποίηση για σας;  Θα μοιραστείτε με τους αναγνώστες κάποιους στίχους από την ποιητική σας συλλογή 2012 «Ποιήματα και πεζοτράγουδα».

Πιστεύω πως είναι ό,τι βγαίνει ελεύθερα μέσα απ’ την ψυχή. Η συλλογή μου «Το γυάλινο δωμάτιο-ποιήματα και πεζοτράγουδα» έχει δημοσιευθεί στα Λογοτεχνικά e-books. Ανοικτή Βιβλιοθήκη. 

Ερ.11^η - Τι δυσκολίες έχει το θεατρικό είδος στην συγγραφή;

Στην συγγραφή ενός θεατρικού έργου τα συναισθήματα των ηρώων καθώς και η ιστορία που διαδραματίζεται πηγάζουν μέσα από τους διαλόγους.

Ερ.12^η - Ποια τα συναισθήματα σας για τα έργα σας που έχουν βραβευτεί και ποια είναι αυτά;

Τα συναισθήματα ποικίλουν, αλλά εκείνο που ένοιωσα πρώτα από όλα ήταν συγκίνηση και ύστερα η δύναμη για να συνεχίσω. Έχουν βραβευτεί δύο μυθιστορήματα μου, διηγήματα, ποιήματα και εικαστικά έργα.   

Ερ.13^η  - Τι μέρος στην ζωή σας καταλαμβάνει η ζωγραφική;

Ο ελεύθερος χρόνος μου είναι αφιερωμένος στην ζωγραφική και το διάβασμα

Ερ.14^η - Τι ετοιμάζετε και πως βλέπετε τα πράγματα στην εποχή των απαγορεύσεων και των μέτρων για τον Κορωνιό; Το βιβλίο θα αντέξει;

Ήδη έχω ξεκινήσει ένα νέο μυθιστόρημα, γράφω σχεδόν κάθε βράδυ. Πραγματικά περνάμε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο και όχι μόνο. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος. Χρειάζεται όλοι να είμαστε ενωμένοι σε αυτή την πανδημία και να μπορέσουμε με υπευθυνότητα και υπομονή να ξεπεράσουμε όλες αυτές τις δυσκολίες που συνεχώς παρουσιάζονται μπροστά μας. Με ρωτάτε αν το βιβλίο θα αντέξει. Το βιβλίο πάντα ήταν μια όμορφη συντροφιά, πόσο περισσότερο τώρα που αναγκαστικά έχουμε περιορίσει την έξοδό μας και τον περισσότερο χρόνο μας τον περνάμε σπίτι. Ναι, πιστεύω πως θα αντέξει.

 

____

 

ΟΜΙΛΙΑ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΟΥΣΟΥ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ-ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ-ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ) 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ "ΑΡΩΜΑ ΣΕ ΜΕΛΑΝΟΔΟΧΕΙΟ"

 ΣΤΟ POLIS IN ART Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Ομιλία Κώστα Καρούσου

Άρωμα σε μελανοδοχείο μυθιστόρημα εκδ, Αγγελάκη Αθήνα 2019της Καίτης Λιανού-Ιωαννίδου.

Εκλεκτοί προσκεκλημένοι φίλες και φίλοι σας ευχαριστώ για την παρουσία σας. 

Το βιβλίο «Άρωμα σε μελανοδοχείο» της εκλεκτής φίλης Καίτης Λιανού- Ιωαννίδου είναι σημάδι ψυχικής ευφορίας και γαληνεμένης -ως επί το πλείστων- προσέγγισης των πραγμάτων της ζωής. Σημάδι αλληλεγγύης, συμπόρευσης και δημιουργικής ευδαιμονίας με ανταποδοτικό παλμό ψυχικής και συναισθηματικής ολοκλήρωσης. Σημάδι πνευματικής εγκαρτέρησης-αισιοδοξίας-φιλοδοξίας και κοινωνικής συνέχειας αποτελεί τον πρόναο της ψυχικής προσέγγισης της ζωής, γράφει «πνίξαμε μέσα στις φούχτες μας τα δάκρυα μας για να μείνει στο μυαλό μας η πιο όμορφη εικόνα της ζωής μας. Εκείνο το χαμόγελο της αγάπης». Έτσι το βιβλίο είναι ένα -εκ προοιμίου- ξεχείλισμα αγάπης και αφιέρωσης σε ό,τι οικοδομεί και παράγει στη ζωή την αδιάλειπτη  προσήλωση της δημιουργού, στην αγαπητική ευτυχία και στην έγκριση και στην αποδοχή της προσπάθειας που φέρνει το χαμόγελο και η άνθιση της αγάπης. Γράφει σελ. 9-10 «… που τη θέση της μελάνης την κατέχει πια το άρωμα [που] στιγμάτισε την πορεία του μαζί μου… απόρροια μιας επιθυμίας που σφράγισε τη ζωή μου». Οριοθετεί έτσι απόλυτα το προσωπικό της άρωμα, ως αφετηρία καταξίωσης , αλλά και ως ‘συνομιλία με την ψυχή’ για τις αντιστροφές και τα απροσδόκητα της ζωής. Η Φιλιώ και ο Νίκος στάθηκαν εξ’ αρχής στο πλάι της, σαν αδέλφια μιας αθωότητας -συνύπαρξης και φιλίας που τους ένωνε ψυχικά. Η Φιλιώ έμπιστη, χαμογελαστή, της τόνωνε τη διάθεση για δημιουργία, ο Νίκος , το μεγάλωμα μιας υπόκωφης αγάπης.

            Μπερδεμένα όμως συναισθήματα την ταλανίζουν, γράφει « όσο κι αν κάποτε κατάφερα να τα ξεδιαλύνω, όμως χάραξαν τις αποφάσεις μου» Στοιχεία μιας πρώιμης ωριμότητας με αδιευκρίνιστους ορίζοντες. Η ενηλικίωση και η ωριμότητα είναι τα πρώτα δείγματα συστολής, ως η αναβαθμίδα της γνώσης-σωματικής και συναισθηματικής-που οδηγεί σε περισυλλογή πράξης και ολοκλήρωσης.

            Ο Νίκος εκπροσωπούσε την οικογένεια, χωρίς πισωγυρίσματα και μετέωρες ανακολουθίες, ήταν η ευτυχία, η ζωή της, η σιγουριά, το μέλλον της, τα πάντα.

            Το ξερίζωμα απ’ τη ‘μύτη του βουνού’, οι τραχιές στιγμές διαμονής στο Αγρίνιο, και μια πονεμένη αγκαλιά αποχαιρετισμού, δεν σβήνει το παρελθόν ποτέ και την επιθυμία μιας καλύτερης ζωής, όταν ξεψύχησε στην αγκαλιά της η μητέρα της.   Δεν περιγράφεται ο πόνος του αποχωρισμού, δεν παύει να είναι μητέρα σου [της], οι μνήμες της εφηβείας νωπές, ‘ η απουσία της μητέρας ήταν αφάνταστα αισθητή. Ο πόνος της αναχώρησης, ο πόνος και η ελπίδα, δημιουργούν εδώ ΄ένα σύγκρυο-οδυνηρών καταστάσεων- για την Νόρα, αλλά πρέπει να κάνει το επόμενο βήμα. Έπρεπε να ξαναγεννηθεί σ’ ενα νέο περιβάλλον απόφασης και επιλογής, υπομονής και καλωσορίσματος στην Αθήνα, κοντά πλέον στην Ευανθία. 

Γράφει σελ. 156 «πολλές φορές χάνω την σειρά των γεγονότων , θυμάμαι πράγματα πολύ παλιά και δεν μπορώ να θυμηθώ το χτες». Το βιβλίο κινείται πάντα σ’ ένα συναισθηματικό μετεωρισμό, αναδιπλούμενο, με σκέψεις του παρελθόντος μέσα σ’ ένα κριτήριο εικόνων και αναμνήσεων που αντιδιαστέλλονται με το παρόν, ακόμα και με την επιθυμία μιας μεγάλης αλλαγής στην ζωή της. Η Νόρα βρίσκεται σε έναν κόσμο διαρκής ωρίμανσης και συγκινήσεων. Ποιος έκανε ην υπέρβαση στην αγάπη; Ποιος απολυτοποίησε περισσότερο την αγάπη; Ποιος δυσκόλεψε το δρόμο του άλλου; Ποιος συνειδητοποίησε την αλλαγή που αναζητούσε επίμονα στην ζωή; Ο Νίκος ή η Νόρα;

Η φωνητική της εξέλιξη στην πορεία-η σιωπηλή συμφωνία με τον Τάσο για μια νέα πορεία και άνοδο στην ζωή, τη βρήκε σε στιγμές μοναξιάς και επίμονης αναζήτησης και διεξόδου. Ως υπηρέτρια-τελικά-ήτο εξ’ αρχής πλάνο της οικογένειακής προστασίας και βοήθειας από την Ευανθία. Ο Τάσος αξιοποίησε τα φωνητικά της προσόντα και προπορεύτηκε για το μέλλον της. Η Ελεονόρα Τράβης αισθάνθηκε το νέο άγγιγμα στην καρδιά της, ότι ξαναγεννήθηκε, κάνοντας πράγματι μια νέα αρχή. ‘Τελικά είμαι χαρισματική, είπα από μέσα μου’. Γράφει σελ. 201, ‘έχω δύο σπουδαία προτερήματα. Ομορφιά και λαρύγγι. Η τέχνη, η καλλιτεχνία, η προσωπική ανέλιξη η αξιοποίηση του ταλέντου, η επιθυμία της ανάδειξης, ο στόχος της καλλιτεχνικής επιτυχίας γίνεται -κάποτε-πιο μεγάλος από τον κοσμικό έρωτα, με τις ανθρώπινες διαστάσεις του και τις παλινωδίες του, που συνήθως του δίνουμε.  Εδώ βρίσκεται το μεγαλείο της προσωπικής κατάκτησης , της εμπιστοσύνης στις δυνάμεις σου , το ξάνοιγμα των οριζόντων, με τις δικές σου δυνάμεις, και η προσκαιρότητα της ερωτικής ευτυχίας μπροστά στο προσδοκώμενο, μέσω της τέχνης και των νέων κατακτήσεων στην ζωή. Στο π-πρόσωπο του Τάσου αγιοποιήθηκαν οι πόνοι και το παρελθόν. Γράφει σελ. 227 «Ο ρομαντισμός φυλακίστηκε για πάντα στο βάθος της ψυχής μου, μέχρι που νέκρωσε». Όμως η συνεσταλμένη τάση ανθρώπινης αντιμετώπισης της ζωής την ακολουθεί, συνεσταλμένη και αξιοπρεπη όμως στάση, όσων αφορά τις μελλοντικές της επιδιώξεις. Το τραγούδι -λοιπόν-και η σχέση της με τον Σάκη της έδωσαν όλα τα κοινωνικά εφόδια ης επικοινωνίας με τον εαυτόν της και με την εποχή της. Ο Αμαντέους είναι προφανώς οι καταστάσεις που σε αιχμαλωτίζουν και ευχόμαστε να μη τις συναντήσουμε στην ζωή μας. Γράφει σελ. 257. « Η αγάπη μου για επιτυχία δεν ξεκινάει από ένα απλό παιδικό καπρίτσιο. Είναι μια ιδέα καρφωμένη βαθιά στην ψυχή μου ,που με καθηλώνει και γίνομαι ανήμπορη να την εγκαταλείψω». Ένα νέο παράθυρο στη ζωή άνοιξε με τον Λεό, ακολούθησε ο Σταύρος Σταύρου και η εγκυμοσύνη της [με τον Λεό ] η οποία την έφερε στα όρια της, προσγειώθηκε συναισθηματικά, η εγκυμοσύνη και ο γάμος της την συμμάζεψαν. Η κατάθλιψη, οι μνήμες, το ερωτικό πήγαινέλα, η κατά καιρούς ενασχόληση της με την μουσική[σαν ξεγνοιασιά και επαναφορά στον ευατόν της], τίποτε -όμως- ουσιαστικά δεν την γέμιζε, οι κοινωνικές-επαγγελματικές και ερωτικές παλινωδίες την είχαν κουράσει. Ο θάνατος της Φιλιώς και η γέννηση της Λιλέτας την έκαναν να αξιολογήσει τους ανθρώπους πιο καθαρά [σελ. 305]. Η Ερμούπολη ηταν η πόλη και η αιτία να συνομιλήσει ξανά με την ψυχή της και προφανώς -όσο γίνεται-να ηρεμήσει. Οι κόρες της ολοκλήρωσαν την μητέρα, ην μουσικό, τον άνθρωπο. Η Νόρα επέστρεψε στην ζωή μέσω της αγάπης και ‘μερικές φορές[γράφει]λέω πως χάθηκα μαζί με το παρελθόν μου. Εξιλεώνεται τελικά ο άνθρωπος μέσω της αγάπης; Νοιώθει την τέλεια κάθαρση της ζωής εξαγνισμένος στον έρωτα, στη φιλοδοξία, στην υπέρβαση, στην κοσμική αναγνώριση, στις ψυχικές του συνιστώσες; Είναι η ζωή το απέραντο κοσμοδρόμιο της προσωπικής μας λύτρωσης; Είναι οι μνήμες και οι αγωνίες το φάσμα του έρωτα και της αγάπης προπομπός ευτυχίας και κοινωνικής  αναγνώρισης; Είναι οι αναμνήσεις στιγμές και φωνές προσπάθειας συγνώμης-καθαρμού-και θέλησης για ένα καλύτερο αύριο; Είναι τελικά οι παλινωδίες -η συνέκφραση-  κατά καιρούς διαμελισμός της προσωπικότητας, στοιχεία επανόδου στην ζωή και στοιχεία ηρεμίας και γαλήνης; Στο πρόσωπο του Νίκου [και στο δικό της] είναι το επιστέγασμα της διαφορετικότητας των επιλογών τους [μας] το συνειδητό φορτίο όλων των αντιθέσεων στη ζωή.

Η συγγραφέας βεβαίωσε ρεαλιστικά το μεγάλο κόστος της κοινωνικής αναγνώρισης. Κατέδειξε ότι το προσωπικό όραμα τυγχάνει της καλής επικουρίας της ζωής, όμως όλα έχουν το δικό τους τίμημα, στο κυνήγημα της ύπαρξης, όσο κι αν πονάει-εδώ-έχει δυο πρόσωπα τον Νίκο και την Νόρα. Την επιτυχία με συχνές υπαναχωρήσεις -δισταγμούς-αντιστάσεις- και επαναφορές.

Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω τα λόγια της Νόρας [σελ. 351] ‘ Καθώς βυθίζομαι σε σκέψεις κι επαναφέρω στη μνήμη μου το παρελθόν μου αρχίζω να πιστεύω στην ύπαρξη ενός άλλου κόσμου που να μου αποκαλύπτει την πραγματική μου ταυτότητα, κι έτσι ξεκινώ να μετρώ σε βάθος την ανθρώπινη ψυχή κι αρχίζω πάντα από τον Λεό… είναι ένας έρωτας που δεν έχει σχέση με την σάρκα. Είναι ένας έρωτας που μου χαρίζει ότι δεν μπόρεσα να κερδίσω όλα αυτά τα χρόνια’ και βεβαίως συμπεραίνει -ο καλόγνωμος αναγνώστης- ότι τα τραύματα της ζωής, η καταξίωση,  Μαραθώνιος της προσωπικής ευτυχίας. Το βιωματικό κρεσέντο μιας ολόκληρης ζωής και το επιστέγασμα της υποσχετικής ακολουθίας μας-στο ξεκίνημα της ζωής-στο τέλος έχει ανθρώπινο πρόσωπο απόλυτη εμπιστοσύνη, απόλυτη λαχτάρα συνέχειας και συμπόρευσης, στη μνήμη, στην αγάπη, στην ευτυχία, στην αποδεκτικότητα και στο αληθινό άρωμα της ύπαρξης., που είναι το άσβεστο και δημιουργικό χαμόγελο της αγάπης.

Φίλτατη Καίτη Λιανου-Ιωαννίδου, από καρδιάς καλοπόρευτο το βιβλίο «άρωμα σε μελανοδοχείο» -και πάντα με Υγεία και Χαρά Οικογενειακή και Λογοτεχνικ!!

Κώστας Καρούσος Πρόεδρος Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών-λογοτέχνης-εικαστικός.

Μαρίνου Αντύπα 62-66 [Πολυχώρος Ν. Ηρακλείου] 12/12020

_____

   

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΠΑΡΙΤΣΗ

ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΟΥ 

"ΆΡΩΜΑ ΣΕ ΜΕΛΑΝΟΔΟΧΕΙΟ" 

POLIS IN ART (Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ) 

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΠΑΡΙΤΣΗ Συγγραφέα- Σκηνοθέτη- Ηθοποιού στην παρουσίαση του βιβλίου «Άρωμα σε Μελανοδοχείο» της Καίτης Λιανού Ιωαννίδου στον Πολυχώρο Art Πόλις την Κυριακή 12/1/2020

ΑΡΩΜΑ ΣΕ ΜΕΛΑΝΟΔΟΧΕΙΟ!!!!
Θα ξεκινήσω από ένα στοιχείο που διαβάζω στο βιογραφικό της  Καίτης Λιανού  Ιωαννίδου. Το στοιχείο είναι ότι  κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη.

Αναφέρομαι στην Κωνσταντινούπολη γιατί πιστεύω ότι η συγγραφέας, την κουβαλάει μέσα της. Όταν   γνωρίσεις την κα  Λιανού, αμέσως ανακαλύπτεις τα στοιχεία εκείνα των γυναικών της Πόλης που είναι  η ευγένεια η  πραότητα  η στοχαστικότητα και η περισυλλογή.
Εν δυνάμει καταγόμαστε όλοι από την Κωνσταντινούπολη κι αυτό γιατί όπως έχει ειπωθεί  «Είμαστε ο μόνος Λαός, το μόνο Έθνος που δεν ανέκτησε την Κοιτίδα του»  Οι ρίζες του σύγχρονου Ελληνισμού βρίσκονται εκεί και ίσως από εκεί να αντλούμε δυνάμεις δημιουργίας. Στις αρχές του περασμένου αιώνα ζούσαν εκεί ένα εκατομμύριο Έλληνες, όταν  στην Αθήνα ο πληθυσμός ήταν εκατό χιλιάδες. Η Κωνσταντινούπολη και η ευρύτερη περιοχή της Μικράς Ασίας μπόλιασε τον κορμό της δυτικής από το Αιγαίο πλευρά της Ελλάδας με συγγραφείς, μουσικούς, ζωγράφους, και κάθε είδους καλλιτέχνες.
 

Στο μικρό εισαγωγικό της σημείωμα στο βιβλίο της Καίτης Λιανού Ιωαννίδου «Άρωμα σε μελανοδοχείο» διαβάζω: «Πνίξαμε μέσα στις φούχτες μας τα δάκρυά μας, για να μείνει στο μυαλό μας, η πιο όμορφη εικόνα της ζωής μας…… Εκείνο το χαμόγελο της αγάπης»
 
Να λοιπόν που αναφέρεται στην απώλεια που βιώσαν οι άνθρωποι της Πόλης,( της πόλης των Πόλεων όπως αποκάλεσαν την Κωνσταντινούπολη) και συνεχίζει να μας πει ότι κρατάμε στο μυαλό μας την ‘όμορφη εικόνα της ζωής» της όμορφης ζωής που χάθηκε μαζί με την αγάπη.
Έτσι λοιπόν η συγγραφέας  βουτάει την πένα της σε ένα μελανοδοχείο που αντί για μελάνι έχει άρωμα…άρωμα όμορφης ζωής…άρωμα αγάπης.

Άλλωστε σε όλο το έργο της Καίτης Λιανού Ιωαννίδου περιγράφονται μεγάλοι και ανεκπλήρωτοι έρωτες, πονεμένες αλλά όμορφες αγάπες, προσφυγιά, πόλεμοι, μυστικά, τρομερές αλήθειες ότι δηλαδή συνθέτει  την ίδια τη ΖΩΗ. Σ’ ένα άλλο βιβλίο της που  κυκλοφόρησε το 2015 με τίτλο «Κοριός στο μαξιλάρι του προέδρου» και  για το οποίο έλαβε το Α΄ βραβείο από τον 6^ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό (Ε.Π.Ο.Κ.).

Κυρίαρχο στοιχείο θα είναι το παρελθόν, τα βιώματα, οι αναμνήσεις, οι στιγμές μιας άλλης εποχής και η Αγάπη.  
Δυο άνθρωποι, θα γνωριστούν τυχαία. Θα γυρίσουν πίσω τις σελίδες της ζωής τους στα κενά που τους άφησαν ανεκπλήρωτοι έρωτες, θα ξαναζήσουν τα  παιχνίδια της μοίρας, θα βρεθούν αντιμέτωποι με τα φαντάσματα μιας άλλης εποχής και θα φτάσουν μοιραία σε τρομερές αλήθειες και στο μεγάλο ζητούμενο: τη λύτρωση, τη δικαίωση και την Αγάπη.

Στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «ΆΡΩΜΑ ΣΕ ΜΕΛΑΝΟΔΟΧΕΙΟ» διαβάζω για την ηρωίδα της  Ελεονώρα Τράβης:
«Η Ελεονόρα μπαίνει σ’ ένα λαβύρινθο γεμάτο  
καθρέπτες, που αλλάζουν συνεχώς τη μορφή της. Πνίγεται και χάνεται…μέχρι που κάποτε ένας παραμυθένιος κόσμος παρουσιάζεται μπροστά της…»
Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος που δεν αντέχει την πραγματικότητα και αλλάζει μορφές ενώ πνίγεται και αναζητάει έναν παραμυθένιο κόσμο;….Ποιος άλλος από τον άνθρωπο που έχει βιώσει την απώλεια σε τέτοιο βαθμό που δεν αντέχει και αναζητάει έναν άλλον κόσμο σε μια άλλη μορφή για να μπορέσει να ανταπεξέλθει….

Γνωρίζουμε ότι Καίτη Λιανού Ιωαννίδου έχει σπουδάσει μουσικός και είναι υψίφωνος. Το στοιχείο αυτό δεν θα μπορούσε να λείπει από το έργο της. Η γραφή της στιγμές-  στιγμές είναι τόσο ρυθμική που έχεις την αίσθηση, ότι η πένα της περνάει πάνω στο χαρτί σαν να πατάει τα πλήκτρα ενός πιάνου.

 «Άρωμα σε μελανοδοχείο» Μέρος 6^ο σελ. 337, μικρό απόσπασμα

…..«‘ Έβαλα τη γόπα στο στόμα μου και την άναψα. Ρούφηξα τον καπνό και πήρα κι άλλη κι άλλη. Έβαλα το παλτό μου και βγήκα έξω τρέχοντας. Άκουσα τη φωνή της Αγγελικής τρομαγμένη να με ρωτάει που πάω. Δεν απάντησα. Άρχισα να τρέχω όπως όταν ήμουν μικρή, μέχρι που λαχάνιασα.

Σταμάτησα σε ένα περίπτερο και αγόρασα ένα πακέτο τσιγάρα. Προχώρησα ως την άκρη της θάλασσας.
Έβγαλα τα παπούτσια μου κι έβρεξα τα πόδια μου, περπάτησα κατά μήκος του γιαλού. Η σκέψη μου ήταν γύρω απ’ το Λεό. Δεν χρειαζόταν πολλή σκέψη. Όταν σκέφτεσαι κάτι πολύ αρχίζεις να φοβάσαι και να οπισθοχωρείς. Όχι όχι…..ότι έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό σου αυτό είναι και το σωστό»>>


Σ’ ένα άλλο σημείο -μέρος 4^ο σελ. 264- ο ήρωας του έργου με το όνομα Αμαντέους (ένα όνομα που παραπέμπει φανερά στο μεγάλο μουσικό  συνθέτη Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ) προτρέπει την Ελεονόρα:
 «…Θέλω μόνο να τραγουδήσεις τέλεια. Έχεις αγγελική φωνή. Είναι στο χέρι σου να ανεβαίνεις όλο και πιο ψηλά. Σκέψου πως δεν είναι όνειρο αλλά αλήθεια. Και κάτι άλλο, όλοι πρέπει να καταλάβουν ότι η μοναδική σου φωνή με ενδιαφέρει….»  Έτσι λοιπόν προτρέπω κι εγώ τη Καίτη Λιανού Ιωαννίδου  «να τραγουδάει γράφοντας τέλεια .Και κάτι άλλο η μοναδική της γραφή μας ενδιαφέρει! Ενδιαφέρει όλους μας….»

 
  

-----------

 

  

ΑΡΩΜΑ ΣΕ ΜΕΛΑΝΟΔΟΧΕΙΟ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΣΤΟ 

POLIS IN ART 

ΚΑΜΙΝΙ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2019